نتایج جست جو "بدن" در سایت 100هنر

ا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم. این اثر، گفت‌وگویی است میان سکوت و تلاطم؛ میان تاریکی و روشنایی، و میان «من» و «او». لایه‌های اکریلیک در بافتی زنده و نفس‌دار، تارهایی از حضور و غیاب را به هم می‌بافند، تارهایی که در هر نگاه، مسیر تازه‌ای به جان بیننده باز می‌کنند. 🔸 ابعاد: ۹۰×۹۰ سانتیمتر 🔸 اکریلیک روی بوم 🔸 ۱۳۹۶ 🔸 منتخب و شرکت‌کننده در چندین نمایشگاه بین‌المللی 🔸 نام اثر توسط یک دکتر سوئیسی «تار عرفانی» نام گرفت، نامی که درون اثر زیسته است. هر نگاه، گره‌ای دیگر از این تار را می‌گشاید. ⸻ #تارعرفانی #نقاشیخط #اکریلیک #هنرمعاصر #هنر_ایرانی #هنرمدرن #محمدابراهیمی_جویباری #AbstractArt #PersianCalligraphy #ContemporaryArt #ArtCollector #FineArt #IranianArt #ModernArt

ل من رفته که جان در بدنی ...تکنیک : ورق طلا و رنگ روغن روی بوم پارس ...

ند یک کاراکتر باشد :) سایز : A4

اد یزد جزو آخرین افراد در ایران است که این حرفه رو داره، گل اوسال تزئینات روی سر و بدن شتر است.

دق هدایت سى سال قبل از بدنیا آمدنم مرا در خودش ذوب کرده است.. ومن سى سال بعداز مرگم..تنها درخت میو اى هستم بالاى گورى با سنگ سیاه که میوه هایش..کالِ کال میگندند.. مسخره است..

تی جنون، حتی ترس. آدمیزاد می تونه اگه بخواد کوهو جا به جا کنه. می توانه آبو خشک کنه. می توانه چرخ و فلک و به هم بریزه. آدمیزاد حکایتی است. می تواند همه جور حکایتی باشه. حکایت شیرین، حکایت تلخ، حکایت زشت... و حکایت پهلوانی. بدن آدمیزاد شکنندس اما هیچ نیرویی توی این دنیا به قدرت نیروی روح انسان نمیرسه، به شرطی که اراده و وقوف داشته باشه

#فروخته_شد #سال خلق اثر : 1399

از نظر از دل بروند ، تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

ائف:نام منطقه ای بین مکه ومدینه که بدن انسان قبل از آفرینش در آن جا افتاده بود فصل:جدایی جَبران:همان جَبر آمال:آرزو گِل صلصال :گِل خشکیده بدبو که طبق سوره الّرحمن انسان از این گِل ساخته شده.

س مانه_طهماسبی_نیا #penonpaper #پا #نقاشی_پا #بدن #کوچک #نقاشی_کوچک

س مانه_طهماسبی_نیا #penonpaper #پا #نقاشی_پا #بدن #کوچک #نقاشی_کوچک

د:#س مانه_طهماسبی_نیا #penonpaper #دست #نقاشی_دست #بدن #کوچک #نقاشی_کوچک

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم ای خوش ان روز که پرواز کنم تا بر دوست به هوای سر کویش پر و بالی برنم هنرمند:پریناز کردی

گی میبیند. با هر صدای انفجار و گلوله ای که به گوش میرسد یک کودک از ترس در چشمانش اشک جمع میشود و با هر قطره از انکش یکی از هزاران آرزویش نابود میگردد. به راستی با کدامین گناه سرنوشتشان این گونه رقم خورده است؟ شاید تنها گناهشان این است که در اینجا زندگی میکنند. این اثر به سبک سورئالیسم و با تکنیک سیاه قلم طراحی شده است. برداری میدهد.در مرکز تابلو دختری با اگور (زاویه بدن در باله) خاصی قرار گرفته که در اسارت دریچه ای طاق دار با میله های موازی گرفتار شده. این دریچه همانند مناطق جنگی خاورمیانه، همان مناطقی که بجردهای طاق دار و معماری بناهای انحنا دارش معروف است طراحی شده تا نشان از جایی باشد که تابلو بدان اشاره دارد. لباس دختر به گونه ای چین خورده که در ذهن هیولایی شاخ دار را تداعی میکند اسارت در پشت میله ها با هیولایی که نمیتوانی از آن فرار کنی هیولایی از جنس لیاست که به دورت چنبره زده رشد درختی بزرگ از سر دختر آرزوهای بزرگ او را نشان میدهند.

را به طرف سراب برمیداره  سراب دور میشه منظور نرسیدن است و پای چپش مخالف پای راست را نشان میدهد منظور گم شدن است منظور سر در گمی است منظور از جدای دست از بدن خستگی است توی سیاهی سراب که دستش رو به سویش دراز است تصویری کوچک از خودش است که سرجدا شده نگاهش میکند منظور تصویر سازی دروغین است که گاهی انسان در سر می‌پروراند تصویری که ساخته را فقط خودش میتواند باور کند اتش و تمع حقیقت را نمیزارد ببیند پاین تر از مردی که رو به سراب قدم برداشته انسانی با دماغ گرد مانند پشت به روی خود به سمت کمرش رویش را برگردانده است که دورش را سیاهی محاصره کرده منظور از سیاهی بد بینی است و لایه هایه پاین دماغش که انعکاس لب و دماغش است نشانه عمرش است که پر شده و خط آخر لحظه آخر زندگیش را نشان میدهد در پاین سمت چپ صفحه تصویر دیگری است که خط شکل گرفته صورتش به دور سیاهی بد بینی تاب خورده است و سفیدی به دور سیاهی به وجود آورده است منظور شکل نگرفتن چشمش این است که هنوز به دنیا نیامده ...

جادو دنبال این ذرۀ غبار طلایی، درست از وسط میدون جنگ بر می‌گردم توی عمیق‌ترین رؤیاها که راه‌ها و مسیرهای مخفی رو برای هزارمین بار، بو بکشم. پریشان و همچنان مدهوش، از توی باریک‌راه‌ها، روی لبۀ دیوارها بدنبال جای پای تو، روی ساختار فریبندۀ این معماها روی قفل این زندان همیشگی، توی این اشتیاق ابدی روی لطیف‌ترین گیاه‌های وحشی از کنار جویبارهای باریک و پل‌های معلق، از درون شهرهای جادویی، رسوم فراموش شده کوچه‌های تنگ محله‌های پرت، از کنار نگاه‌های گنگ و قهرآمیز و پرسشگر درحال برگشتن به خونۀ جادوگر مثل باد از روی صورت نحس جن‌های پلید می‌غلتم حتی توی زندون‌هاشون هم سرمستم روی نوک شمشیرا و نیزه‌ها می‌رقصم بَعدم هوهوکشون از توی سوراخِ کلیدِ در، جستم ... #سحر #رویا #میستیسیزم #هشیاری

انگ #سعدی #خوشنویسی #هنر

ن #مشیری #شکسته #اصغر بردخونی.اندازه. ۱۱۰ در ۴۰ #سانتیمتر.