نتایج جست جو "صبر" در سایت 100هنر

لوانیزه #فروخته_شد

ه_شد #کامبیز_صبری #kambizsabri

ل پر حسرتم بیازردی؟ چه شد که جان حزینم ز غصه خون کردی؟ نخست ار چه به صد زاریم درون خواندی به آخر از چه به صد خواریم برون کردی؟ همه حدیث وفا و وصال می‌گفتی چو عاشق تو شدم قصه واژگون کردی ز اشتیاق تو جانم به لب رسید، بیا نظر به حال دلم کن، ببین که: چون کردی؟ لوای عشق برافراختی چنان در دل که در زمان، علم صبر سرنگون کردی (اکریلیک روی بوم دیپ)

حوصله زیاد هم ندارم ... مثل اسب می تازم گاهی هم درنگ می کنم، اما وا نمی مانم، می تازم مگر از گردنه به میان دره پرتاب شوم و استخوانهایم خرد شود وگرنه می تازم من دختر کوردم دختر دره های تنگ شبهای سرد چشمهای پر از درد دختر دردم ... دختر قهرمانانم دختر کوه و دشت و بیابانم این منم ....دختر کورد ... دختر چشمهای پر از غیرت چشمهای جوان نه ناجوان ! دختر استقامتم،دختر پایداریم،دختر شکنجه ام،دختر ظلمم! دختر تعصبی شیرین... چشمهایم بیخود نیست که برق میزند...برق کورد است ...برق بزرگی کورد! دختر کوههای بلندم دختر زاگرسم آرام می تازم همچون شیر می غرم به هر آن کس که چپ بنگرد عصیان میکنم در برابر حرف زور و ناروا من خون کورد در رگهایم جاریست خونی سرخ و آتشین من کوردم دختر عشق و کوردستان دختر آبشار و طوفان مثل پروانه به دور کشورم میچرخم! مسکوتم تا وقتی که حق برجاست... گرگ میشوم برای ناحق... آنچنان فریادی برخواهم آورد که آشام و انسان و آبها و زمین بلرزد

رشکن آن طرّه مشکین ناب با رخ تو مهر ندارد فروغ ذره نیارد بر خورشید تاب دوش مرا خیل خیالت ببرد صبر و قرار از دل و از دیده خواب مردمک دیده کند دم به دم روی من از اشک ملَّون خضاب دیده میندیش ز طوفان غم مردم آبی نشکوهد ز آب خاک درت مسکن ابن حسام کوی تواش درگه دولت مآب شعر: #ابن‌حسام‌خوسفی خط: #اکبرنژاد .

رم از قلیل و کثیر رفتی از چشم و حاضر است خدا که نه غایبم ز پیش ضمیر خط حبیب قنبری سایز اثر با احتساب پاسپارتو و قاب ۸۰×۶۰ cm قاب با کلاف ۳ cm مرکب و گواش و مقوا ماکت و کاغذ ابروباد دست ساز و قیطون کشی شده و قطاعی شده سال اجرا ۱۳۹۷

فروخته شد؟ لوپاخین: بله، فروخته شد. لیوبف: چه کسی آن را خرید؟ لوپاخین: من خریدم. من خریدم! خانمها و آقایان لطف کرده کمی صبر کنید... من افکارم خیلی مغشوش است، نمی توانم حرف بزنم. وقتی ما به حراج رسیدیم دریگانف آنجا بود. لئونید آندره ایچ فقط پانزده هزار روبل با خود آورده بود. دریگانف علاوه بر بدهی بانک سی هزار روبل پیشنهاد کرد. من که دیدم وضع چنین است به مبارزه با او پرداختم. چهل هزارتا پیشنهاد کردم. او چهل و پنج هزارتا. من پنجاه هزارتا. او پنج تا پنج تا بالا می رفت، من ده تا ده تا. خوب دیگر تمام شد. من علاوه بر بدهی نود هزارتا پیشنهاد کردم. او از من عقب افتاد. حالا باغ آلبالو مال من است! مال من! خداوندا، آقایان باغ آلبالو مال من شد. به من بگویید که آیا مستم یا دیوانه شده ام. شاید خوابم و همه اینها به نظرم می رسد... کاش پدر و پدربزرگ من از گور برمی خاستند و آنچه را اتفاق افتاده می دیدند.

ل برم) (نه پای عقل که در دامن قرار کشم) تصویر به وجود آمده اتفاقی است

ری #کالیگرافی #هدیه_خاص #انتزاعی #سعدی

مرا بی تو نیست برگ حیات، بیا که چشم مرا بی تو نیست بینایی، ز بس که بر سر کوی تو ناله ها کردم، بسوخت بر من مسکین دل تماشایی... اکریلیک روی پارچه بوم، ابعاد نوشته شده ابعاد کلاف دیپ هست

لو ۵۰ ×۷۰ گچ رو شاسی ۱۴۰۱ فرشته رنجبر

#تاریخ خلق اثر: 1398

۲۰ ورق فلزات و اکریلیک (بخشی از کولاژ)

#ناظر حروف و کلماتی هستیم که از دل و عمق این اثر نمایان میشود چه زیبا و شاعرانه است نامش گفتارش و کلماتش... شعر: هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم

جایی که زخم‌ها خاموش نمی‌شوند، بلکه به نیروی برخاستن تبدیل می‌گردند. «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» اکریلیک روی بوم | ۱۰۰ × ۸۰ سانتی‌متر محمد ابراهیمی — ساری | ۲۴ تیر ۱۴۰۵ استیتمنت اثر «صدر صبر» تلاشی است برای تصویر کردن لحظه‌ای که انسان پس از فرسایشِ درونی، به آستانه‌ی دگرگونی می‌رسد. توده‌های تیره‌ی مرکزی، یادآور سنگینی رنج و آشفتگی‌اند؛ در حالی که حرکت‌های سیال و روشن در بخش بالایی، نشانه‌ی گشایش و صعود تدریجی روح هستند. قرمزِ نهفته در پایین اثر، ردّ زخمی است که هنوز خاموش نشده، اما دیگر مانع برخاستن نیست. این تابلو بر این باور شکل گرفته است که صبر، تنها تحمل کردن نیست؛ بلکه نیرویی است که انسان را از دل تاریکی به جایگاهی تازه می‌رساند. الهام‌بخش اثر، مصرع «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» بوده است؛ روایتی از رنجی که به شکوه ختم می شود #تابلو #نقاشیخط #سبک #هنر #محمد_ابراهیمی_جویباری⁩

مسیرهای متفاوتی می شود. در این تصویر سعی کردم این اتفاق را نشان دهم. ولی سرانجام انسان در یک مسیر درست قرار میگیرد. شاید آن مسیر ثروت فراوانی نداشته باشد ، ولی قطعا آرامش خاصی برای انسان دارد. این تصویر نشان دهنده ی صبر هست، در این چند مسیری ، باید صبر کرد ، تجربه کرد. ولی در نهایت راه درست جلوی پای شماست.