نتایج جست جو "رفتن" در سایت 100هنر

نم که می دانم،بنابراین نمی دانم،می دانم ولی از پذیرفتن کامل نتایج این آگاهی خود داری میکنم،واز همین رو می توانم همچنان به گونه ای رفتار کنم که گویی نمی دانم "خشونت" از اسلاوی ژیژک #فروخته_شد

ی در این معنی راست . کاین امدن از کجا و رفتن به کجاست ... اثر با الهام از شعر خیام خلق شده ..اکریلیک . مرکب و ورق نقره روی بوم #فروخته_شد ۱۳۹۹

فرهنگی ایران با استفاده از نقوش کاشی فرش و کتیبه

در توی معنایی شود، نماد خواهد بود). اسب نمادی است با دو درجه اهریمنی و اهورایی؛ که اسب سفید در مفهوم روشنی و نور است و سیاه بعنوان مرکب مرگ. اسب در آثار فرید قلی زاده یادآور رخش شاهنامه یا اسب های آئینی ایرانیان نیست، بلکه نماد روح است و از بلندپروازی او سرچشمه می گیرد. ایشان تلاش بر آن دارند که از ناملایمت ها و نامناسبتی های زیست آگاه و ناخودآگاه با ضربه قلم های احساسی، اسب های ذهنی، خطوط هدایت شونده، اثری بیانگرایانه خلق کند. اسب سپید و دیگری رنگین- با تنی خونین که گاهی خیر است و گاهی شر- ما را به غمنامه ای دعوت می کنند با ترکیب و تلفیق هیجانی ترشحات رنگی، بافت ها، سطوح انتزاعی و پیکره های انسان و اسب، گویا اینکه سرنوشت این دو از هم جدایی ناپذیر است. یورتمه رفتن یا دویدن اسب با سرعتی چنان که می خواهد از کادر تابلو بیرون بزند که ما را با مسئله ای مهم روبرو می کند؛ آشتی یا اینکه گریز از آن! #farid gholizadeh #عسب #اسب #فرید قلی زاده #عسب تورم باسن آزادی است

در توی معنایی شود، نماد خواهد بود). اسب نمادی است با دو درجه اهریمنی و اهورایی؛ که اسب سفید در مفهوم روشنی و نور است و سیاه بعنوان مرکب مرگ. اسب در آثار فرید قلی زاده یادآور رخش شاهنامه یا اسب های آئینی ایرانیان نیست، بلکه نماد روح است و از بلندپروازی او سرچشمه می گیرد. ایشان تلاش بر آن دارند که از ناملایمت ها و نامناسبتی های زیست آگاه و ناخودآگاه با ضربه قلم های احساسی، اسب های ذهنی، خطوط هدایت شونده، اثری بیانگرایانه خلق کند. اسب سپید و دیگری رنگین- با تنی خونین که گاهی خیر است و گاهی شر- ما را به غمنامه ای دعوت می کنند با ترکیب و تلفیق هیجانی ترشحات رنگی، بافت ها، سطوح انتزاعی و پیکره های انسان و اسب، گویا اینکه سرنوشت این دو از هم جدایی ناپذیر است. یورتمه رفتن یا دویدن اسب با سرعتی چنان که می خواهد از کادر تابلو بیرون بزند که ما را با مسئله ای مهم روبرو می کند؛ آشتی یا اینکه گریز از آن! #farid gholizadeh #عسب #اسب #فرید قلی زاده #عسب تورم باسن آزادی است

در توی معنایی شود، نماد خواهد بود). اسب نمادی است با دو درجه اهریمنی و اهورایی؛ که اسب سفید در مفهوم روشنی و نور است و سیاه بعنوان مرکب مرگ. اسب در آثار فرید قلی زاده یادآور رخش شاهنامه یا اسب های آئینی ایرانیان نیست، بلکه نماد روح است و از بلندپروازی او سرچشمه می گیرد. ایشان تلاش بر آن دارند که از ناملایمت ها و نامناسبتی های زیست آگاه و ناخودآگاه با ضربه قلم های احساسی، اسب های ذهنی، خطوط هدایت شونده، اثری بیانگرایانه خلق کند. اسب سپید و دیگری رنگین- با تنی خونین که گاهی خیر است و گاهی شر- ما را به غمنامه ای دعوت می کنند با ترکیب و تلفیق هیجانی ترشحات رنگی، بافت ها، سطوح انتزاعی و پیکره های انسان و اسب، گویا اینکه سرنوشت این دو از هم جدایی ناپذیر است. یورتمه رفتن یا دویدن اسب با سرعتی چنان که می خواهد از کادر تابلو بیرون بزند که ما را با مسئله ای مهم روبرو می کند؛ آشتی یا اینکه گریز از آن! #farid gholizadeh #عسب #اسب #فرید قلی زاده #عسب تورم باسن آزادی است

در توی معنایی شود، نماد خواهد بود). اسب نمادی است با دو درجه اهریمنی و اهورایی؛ که اسب سفید در مفهوم روشنی و نور است و سیاه بعنوان مرکب مرگ. اسب در آثار فرید قلی زاده یادآور رخش شاهنامه یا اسب های آئینی ایرانیان نیست، بلکه نماد روح است و از بلندپروازی او سرچشمه می گیرد. ایشان تلاش بر آن دارند که از ناملایمت ها و نامناسبتی های زیست آگاه و ناخودآگاه با ضربه قلم های احساسی، اسب های ذهنی، خطوط هدایت شونده، اثری بیانگرایانه خلق کند. اسب سپید و دیگری رنگین- با تنی خونین که گاهی خیر است و گاهی شر- ما را به غمنامه ای دعوت می کنند با ترکیب و تلفیق هیجانی ترشحات رنگی، بافت ها، سطوح انتزاعی و پیکره های انسان و اسب، گویا اینکه سرنوشت این دو از هم جدایی ناپذیر است. یورتمه رفتن یا دویدن اسب با سرعتی چنان که می خواهد از کادر تابلو بیرون بزند که ما را با مسئله ای مهم روبرو می کند؛ آشتی یا اینکه گریز از آن! #farid gholizadeh #عسب #اسب #فرید قلی زاده #عسب تورم باسن آزادی است

در توی معنایی شود، نماد خواهد بود). اسب نمادی است با دو درجه اهریمنی و اهورایی؛ که اسب سفید در مفهوم روشنی و نور است و سیاه بعنوان مرکب مرگ. اسب در آثار فرید قلی زاده یادآور رخش شاهنامه یا اسب های آئینی ایرانیان نیست، بلکه نماد روح است و از بلندپروازی او سرچشمه می گیرد. ایشان تلاش بر آن دارند که از ناملایمت ها و نامناسبتی های زیست آگاه و ناخودآگاه با ضربه قلم های احساسی، اسب های ذهنی، خطوط هدایت شونده، اثری بیانگرایانه خلق کند. اسب سپید و دیگری رنگین- با تنی خونین که گاهی خیر است و گاهی شر- ما را به غمنامه ای دعوت می کنند با ترکیب و تلفیق هیجانی ترشحات رنگی، بافت ها، سطوح انتزاعی و پیکره های انسان و اسب، گویا اینکه سرنوشت این دو از هم جدایی ناپذیر است. یورتمه رفتن یا دویدن اسب با سرعتی چنان که می خواهد از کادر تابلو بیرون بزند که ما را با مسئله ای مهم روبرو می کند؛ آشتی یا اینکه گریز از آن! #farid gholizadeh #عسب #اسب #فرید قلی زاده #عسب تورم باسن آزادی است

پارچه ترمه ایران برای نشان دادن فرهنگ و دختران ایرانی #پرتره #ایران #دخترایرانی #ترمه

ین_آرت #دست

ده بود دردی شبیه ماندن... شبیه رفتن...

چه ارومیه است که قبلا با دیدن اون دقیقه ها چشممان به زیباییش خیره میشد و در کنارش عکس های زیبایی میگرفتیم اما حال...عکس میگیریم ولی تماما با عنوان (ارومیه خشک-ارومیه مرده-و...)گرفتن این عکس برایم خیلی درد اور بود.خیلی زیاد

ها ، رقصاندن بادبادک شادی و یک رنگی ها دلم تنگ است ، تنگ است برای رفتن به اردو ساختن آدم برفی شبهای زمستان ، شکستن گردو دلم تنگ است ، تنگِ شبهای بهار و ماه خریدن کیک تولد پوشیدن دستکش ، گذاشتن کلاه دلم تنگ است ، برای هرچه که بوده و نیست دویدن در کلاس گرفتنِ نمرۀ بیست دل است و گاه می گِریَد می زند دف ، گاه در بَرَش چَنگ است دل است و نغمه ها دارد کوچک است خانه ، جا برایش تَنگ است ----------------------- بردیا امین افشار

بی تورا به رخم من! تنها! غمگین درسکوتی بی انتها هنوزچشم به در دوخته ام که شاید دروغ باشد رفتنت.

سکوتی به تلخی رفتن تو سکوتی به امتداد نگاه من به دنبال ردپایت سکوتی به اعتبار سپیدی موهایم سکوتی به رنگ دو چشم در انتظارمن انتظار من انتظار من چه کنم که دلم آن روز پر حرف سکوت کرد Prizad

کی در دست ، در حال عبور از میدان بازار است و پاسبانی موحنایی با غربالی پر از انگور فرنگی مصادره شده ، از پی او روان. سکوت بر همه جا و همه چیز حکمفرماست … میدان ، کاملاً خلوت است ، کسی در آن دیده نمیشود … درهای باز دکانها و میخانه ها ، مثل دهانهای گرسنه ، با نگاهی آکنده از غم و ملال ، به روز خدا خیره شده اند ؛ کنار این درها ، حتی یک گدا به چشم نمیخورد. ناگهان صدایی به گوش میرسد که فریاد میکشد: ــ لعنتی ، حالا دیگر گازم میگیری؟! بچه ها ولش نکنید! گذشت آن روزها ، حالا دیگر گاز گرفتن ممنوع است! بچه ها بگیریدش! آهای … بگیریدش! و همان دم ، زوزه ی سگی هم به گوش میرسد. اچوملف به آن سو می نگرد و سگی را می بیند که سراسیمه و مضطرب ، روی سه پای خود ورجه ورجه کنان از توی انبار هیزم پیچوگین تاجر بیرون می جهد و پا به فرار میگذارد. مردی هم با پیراهن چیت آهار خورده و جلیتقه ی دگمه باز ، از پی سگ میدود...

گیری درونی انسان معاصر است؛ جایی که حرکت‌های خشن و لایه‌لایه‌ی اکریلیک، با ردّ ظریف کلمات سهراب سپهری تلاقی پیدا می‌کند. نه برای خوانده شدنِ کامل، بلکه برای حس شدن. رنگ‌های خاکی و قهوه‌ای، ریشه‌ها را یادآوری می‌کنند؛ و ضربه‌های آزاد قلم، بی‌قراریِ «دچار بودن» را. این تابلو دعوتی‌ست به پذیرفتنِ گم‌شدگی، چون آغازِ دیدن. ▪️ ابعاد: ۱۲۰ × ۸۰ ▪️ شعر: سهراب سپهری (برداشت از مصرع «دچار باید بود») ▪️ تکنیک: اکریلیک و نقاشی‌خط ▪️ هنرمند: محمد ابراهیمی جویباری ▪️ تاریخ و مکان خلق اثر: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ – ساری

#نقاشی_انتزاعی #نقاشی_مدرن #آبستره

#نقاشی_انتزاعی #نقاشی_مدرن #آبستره

آمدنم نبود گردون را سود وز رفتن من جلال و جاهش نفزود وز هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود کین آمدن و رفتنم از بهر چه بود خیام

ورد استفاده:سنگ ، چوب ، آهن نوع بسته‌بندی پس از فروش: بسته بندی در جعبه چوبی اختصاصی و ارسال با پیک اختصاصی توضیحات مورد نیاز: سنگهای این اثر از نوع رسوبی و متعلق به ساحل چابکسر و چوب استفاده شده در آن قطعه ای از تنه درخت گردویی است که حدود ۶۰ سال پیش در مرزن آباد چالوس قطع گردیده است . انرژی محبوس در سنگهای طبیعی این اثر عاشقانه پس از قرار گرفتن در فضای دکوراتیو منزل یا محیط کار ، به گواهی کسانی که آن را از نزدیک دیده اند موج بزرگی از آرامش به محیط القاء میکند و حال خوب سحرآمیزی را در بیننده بیدار میکند .

ز باده مستی خوش باش با ماهرخی اگر نشستی خوش باش چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

‌روند از گرفتنِ تقصیر. نسلها یکی یکی تباه می شوند، فرومیپاشند از بی فهمیِ بی خردان. هر آنچه بر ما گذشت بر دیگران هم. تقدیم به صادق ترین هدایت گر. رنگ روغن روی بوم 1403 پریسا عزیزی