نتایج جست جو "شعر شب" در سایت 100هنر

ده تَرم. (شعر اثر برگرفته از کتاب " بر بال‌های کرگدن" آزاده نیکو) آزاده نیکو /Azadeh Nikoo اکریلیک و ماژیک / Mix Medid on Convas 1395/2015/ 60.80 CM

ن غم تنهایی خوش‌... #در این اثر با استفاده سبکهای مدرن و کلاسیک برآن شدیم که اثری متفاوت با دیگر اثرها خلق شود درست است در کارهای نقاشیخط بروز بودن جذاب است اما هنوز هم اشخاصی هستند که سیاه مشق را بسیار دوست دارند تنوع خوب است اما یادمان باشد هنر اصیل ایرانی هنر خوشنویسی ایست...

ه_نستعلیق خط و تذهیب 1397 حضوردر #جشنواره پروین اعتصامی 🔹دکتر شفیعی‌کدکنی: «شعر پروین، شعر خِرَد و عاطفه است و نیازی به استعاره‌های تجریدی و تشبیهات عجیب و غریب ندارد. اولین بار که دیوان پروین اعتصامی را در نوجوانی به‌دست آوردم، حالتی داشتم که به هیچ‌وجه قابل توصیف نیست. 📒با چراغ و آینه 🔹ملک‌الشعرای بهار: هرگاه تنها غزل «سفر اشک» از این شاعره شیرین زبان باقی مانده بود، کافی بود که وی را دربارگاه شعر و ادبیات حقیقی جایگاهی علمی و ارجمند بخشد. 📒دیوان پروین اعتصامی/ مقدمه بهار 🔹 سایه: پروین مولاناست که با زبان حافظ و سعدی شعر می‌گوید. 📒پیر پرنیان‌‌اندیش #خوشنویسی #شکسته_نستعلیق #قلم #دوات #مرکب #art #calligraphy #ķalem #tezhib #tezhipsanatı #نشان #ختایی #شعر #شاعر # پروین اعتصامی

ه ها گفتم و در خواب نشستم به تماشا راز دل را تو بگویی و دلم را بِگُشایی اینک از تاب و قرارم بِسُرا این غزلت را آتش این دل من تازه شود گر بِسُرایی کوچه ها پر شده از زخمه ی سازت به ترنم برده ای ساز دلم را به صدایی و نوایی راه این فاصله با عشق چه پیمودم و آخِر زائر قدسی این کعبه شدم چون تو خدایی آمدی تا که حیاتی بدهی بر دل و روحم دست گرمی برسد بر سر من گر که بیایی هدف از روز و شب و غمزه مهتاب تو بودی شعر هذیان تو شدی چون تو سزاوار ثنایی

. «ترانه ی تو، تنها تو» تویی آن که نگویمش هرگز شب ها چه بی تابم تو که مانند گهواره مرا در خواب می داری تویی آن که نگویی ام هرگز شب ها کنار من سپری تا سحر شب ها را به سعی خواب و بیداری تنها بی تو بودن برای من تنهاییست تویی تنها که دگر شوی در من گاه آن توست، گه خش خش یک برگ گاه عطری که نماند به پیراهن ببین عشاق تا گفتند آنچه ما نگفتیم فتد به کارشان دروغ و نیرنگ خوشا بی کام جستن کنار هم چنین شکوهی را پاس داریم از رنگ از آغوشم همه آن دیگران را وا نهادم تویی تنها که در من تازه خواهی شد تو از آن منی چون آرزویم نیست هرگز که گردانم تو را یک سر از آن خود بر پایه شعر "ترانه" از ریلکه

اسمان را در انتهای آوازهایش بی محابا سر بکشد...  هر نیمه شب  کمی مانده به لبهایم از دستهایم می گریزد و باچشم هایی مه آلود  گونه های خیس ماه را  از پشت پنجره ،پاک میکند…! در من پرنده ایست  که شاخه شاخه تنهایی هایم را  نوک می زند … دیوارها از لبخند او پر می شوند  و برگ برگ بر قامت بلند تلخ ام زرد که می خندد دردهایم، یکی  یکی ،بیدار می شوند.. در من پرنده ای ست غمگین که هنوز شعر نشده است…!  . کاظم پارسای

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم ترا من چشم در راهم. شباهنگام.در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمیکاهم ترا من چشم در راهم شعر:نیما_یوشیج صدا:امید شهدادی

ه در عشق اثر باز حرف عشق به میان آمده است باز نومیدی از صورت ما افشان است باز هم سیرت و صورت خفته در عشق شدیم... باز‌ هم سرگردان،باز هم حیران،باز هم گریزان... باز نمی دانیم کجا،باز نمی دانیم چرا؟ باز دل هوس یار و دیاری کرده باز این دل شده مست،باز غماری کرده باز این دل مگر از رَختِ رُخَت خسته نشد باز این دل چه شده رَختِ تو بر تن کرده؟ باز این دل چه شده هوس روی تو از سر کرده... باز این دل چه شده رَختِ تو بر تن کرده؟ مگر این دل هوس فاتحه خوانی دارد؟ که بخوان فاتحه اش چون که چنین می باشد... ز تو نجوای دگر لیک نمی آید به گوش تو بخوان فاتحه اش چون که چنین می باشد... شرف عشق تو را با مِی و باده نتوان عطش عشق تو را با ذکر و تسبیح نتوان شفق عشق تو را لیک طلوع باید کرد که به صبح دولتت باز امیدی گر هست... چو شتابان،چو گریزان چو هراسان،چو پریشان چو غریوان چه به دامن کشیده در عشق مستانم در شبستانم تو بگو باز چرا عشق....... "مانیک" #احسان_رستمیان #مانیک

لم می گیرد همه جا پُر می شود از سکوت و غصّه ها می رسند از راه ... اینجا آسمانش ابریست ستاره هایش خاموش و سکوت شب باز تنهایی را به رخم می کشد ... اینجا بهار بوی پائیز می دهد شکوفه های احساس می ریزند از درخت محبّت و غنچه های عشق گویی میلی به باز شدن ندارند ... اینجا غصّه ها می تازند چشم ها می بارند و جادّه ها در انتظارند ... اینجا در سکوت و خاموشی شب چراغی روشن است دلی بی تاب است و چشمانی بی قرار که آمدنت را انتظار می کشند ... کاش بیایی ...

در این سفر گذر کنم به قایق شکسته ای زنم به موج موی تو چنان رها شوم درآن ، ز هر چه غم حذر کنم به ابروان چون کمان به شوق تکیه می زنم به پلک تو نشینم و هزار خنده میزنم هزار شُکر میکنم در آسمان چشم تو دوباره وصل میشود نگاهِ من ، نگاهِ تو چه رازها چه نازها در آن زلال چَشم تو چه شعرها بگویمت به عشق تو ز چَشم تو ز خام پخته گشته ام ز پیچ و تاب این سفر به بوسه ای از آن لب شراب رنگِ چون شکر ‏ABS

همچو زمین آرمیده اند محتاج نه به خلق و خلایق فقیرشان نی آفریدگار و نه نیز آفریده اند البته منظور شاعر تمامی انسان هایی هستند که صفات برشمرده در شعر را دارا می‌باشند و ابدا اشاره ای به جنسیت نشده است. اما از آنجایی که تصویر به وجود آمده در اثر بیشتر شبیه به عناصر اناث است تا ذکور، این اثر به نام دختر مزین گردید

فیقی از عمق شعر و ظرافت نقاشی، به تصویر می‌کشد شکوه لحظاتی که شب، زلف چلیپایی را در هم می‌شکند و صبحدم، نفس‌های مسیحایی می‌دمد.” استیتمنت: این اثر با تکنیک اکریلیک روی بوم، در ابعاد 100 در 150 سانتی‌متر، الهام‌گرفته از شعری است که تناقضات زندگی را در نور و تاریکی، آشفتگی و آرامش به تصویر می‌کشد. خطوط زنده و ضربه‌های رنگی، حرکتی پویا در دل سکون به وجود آورده‌اند و بازی نور زرد در تاریکی عمیق سبز، نوری از امید و زندگی را نمایان می‌کند. این تابلو بازتاب لحظه‌ای است که هنر به گفتگوی بی‌پایان با شعر می‌پردازد و بیانی از لطافت درون انسان است. هشتگ‌ها: #نقاشیخط #هنر_مدرن #اکریلیک #شعر_و_هنر #تابلوی_نقاشی #هنرمندان_ایرانی #الهام #شب_و_روز #احساس #هنر_معاصر #زیبایی_شناسی

یی را صبحدم سر دهد انفاس مسیحایی را نام اثر : چلیپا #محمد_ابراهیمی_جویباری

فاده از رنگهای شاد و روشن و اجرای شعر: جز حرف محبت چه شنیدی مگر از من که ببستی نظر از من ترسم که شوی روز و شبی با خبر از من که نیابی اثر از من... به صورت شکسته نستعلیق که بروی بوم در گوشه تابلو اجرا شده، این اثر بخاطر استفاده از رنگهای زیبا و سبک ترکیبی کلاسیک و مدرن برای تمامی دکوراسیون منزل و محل کار مناسب و چشم‌نواز هست... #فروخته_شد

این اثر، روایتی‌ست از کشاکش تاریکی و تولد نور؛ جایی که خط، از دل سکوت برمی‌خیزد و به جانِ رنگ می‌پیچد. اکریلیک روی بوم ۱۲۰×۸۰ اثر: محمد ابراهیمی جویباری در این اثر، خط نه تنها واگویه‌ای از کلمات، که تجسمی از جریان نفس است؛نَفسی که از تاریکیِ شب عبور می‌کند و در روشنای سحر تولدی دوباره می‌یابد. ی‌سازد. هر ضربه‌ی قلم‌مو و هر پیچش خط، پلک‌زدنی‌ست میان بودن و شدن؛ نوعی مراقبه‌حرکت سیال حروف در دل زمینه‌ای از آبی و صدفی، گفت‌وگویی میان عمق و رهایی می بصری که مخاطب را به مکث، تنفس و بازخوانی درون دعوت می‌کند. این تابلو در نسخه‌ای یکتا خلق شده تا تجربه‌ی منحصربه‌فرد نور و نَفَس را برای صاحب خود حفظ کند؛ جایی که شعر، خط و رنگ در سکوت بوم یکی می‌شوند.

ن همه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود عاقبت در قدم باد بهار آخر شد آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل همه در سایه گیسوی نگار آخر شد باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز قصه غصه که در دولت یار آخر شد ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد شعر: #حافظ خط: #اکبرنژاد #بداهه_نویسی

ُـک مـیـزدم و شـعــر سـرازیـر مـی‌شـد " بـا هـر نـخ سـیـگار ؛ سـرودم بـیتـی " #یزدان_ماماهانی _🎼🎸گیـــتار بـی‌تــــار🎸🎼_

کبر احمدی . شعر : خمار صد شبه دارم شرابخانه کجاست

شنا در دلت آتش نشانی می کند شعر و خط: #اکبرنژاد #بداهه_نویسی

صورت شعرم و تبسم ماه از پنجره ی خواب،شبخوش،جدایی

دارد از چه بنالد جا مانده جا مانده در قرار تو ، شبخوش، مهناز الله وردی میگونی، شعرمیگون

و تنظیم : استودیو 1001- سعید نادمی: ************** نگاهت 🌹 لبریز غزلهای عجیب است نگاهت تلفیق شراب و شب و سیب است نگاهت امشب عرق شرم به آیینه نشسته ست ازبسکه نجیب است و نجیب است نگاهت دشتی ست پر از شعر و غزل ، برکه و باران ماوای غزالان غریب است نگاهت گیسوی بلند تو شبیه شب یلداست باجلوه ی مهتاب رقیب است نگاهت تو وسوسه انگیزترین شعر خدایی چون آیه ی آیینه و سیب است نگاهت هرچند یقین داشتم از لحظه ی آغاز هرگز نسرودم که فریب است نگاهت ✍️ شاعر : #امین_شیرزادی