نتایج جست جو "قرمز" در سایت 100هنر

و_اکسپرسیونیسم #نئواکسپرسیونیسم #neoexperessionism #هنر-معناگرا #neo-expressionism #کانسپچوال #coneptualart #conceptual #expressionart #popart #نقاشی_کانسپچوال #نقاشی_موسیقی #نقاشی_کمانچه #نئواکسپرسیون #مدرن #هنرمدرن #هنرمعاصر #contemporaryart #modernart #مدرن #تابلو #نقاشی_مدرن #پاپ_آرت #برجسته #قرمز #اکریلیک #بوم #فروخته_شد

ک بخت ۳. خاقانِ هرات=استعاره از رئیس شیران بیشه و شه بانوی نیک بخت ۴. غنچه-قنات=استعاره از دو لب قرمزِ منتهی به دهان ۵. مفتون=دیوانه، شیفته ۶. لمحه=نگاهِ کوتاه ۷. ار=موجز شده ی "اگر" ۸. وجنات=ج وجنه(رخساره، چهره، استعاره از رفتار و حالات) ۹. خَمر=شراب ۱۰. گزنات=جمع گزنه(گیاهی دارای شهد فراوان و گرده ی کم) ۱۱. طره=موی(در اینجا به اجبار وزن "ر" مشدد خوانده نمی شود) ۱۲. بنات=جمع بنت(دختر) (شاهِ بنات=شه بانو، شه زاده، دختری که نسبت به باقی اُناث از درجه و جایگاه بالاتری برخوردار است)

نگ اصلی ،آبی ،قرمز و زرد و سفید استفاده شده و به هیچ وجه از رنگ مشکی و رنگهای دیگر استفاده نگردیده

ط ماژیک به عمد تراز نیست ma work چشم قرمز

ر آبادی که آباد است به هارمونی دلنواز چشمانت با تک تک نتهای پیانو. در اتاقی از سه جهت شیشه ای تنها منم و تو و پیانو. نزدیک غروب است و آخرین تلا شهای خورشید از لبه کرکره یک طرف اتاق به درون اتاق میخزد. کفپوشی دو رنگ یکی به رنگ موهای تو قرمز خرمایی که ادامه یافته تا کمرت و هر بار که دستانت به دنبال بمترها و زیرترهاست به زیباترین حالتی روی هم میلغزند و کمی از کمرت آویزان میشوند و هر بار که فورته (قوی) مینوازی قدری بر خود میلرزند دیگری قهوه ای عسلی رنگ دورترین حلقه عنبیه چشمانت، به هنگام ظهر پای برهنه ات آنچنان بر پدال مینشیند که گویی سالها همدستِ پیانوست. قلبم با ریتم انگشتان تو میتپد. من میمیرم و همچنان ضر ب آهنگ انگشتانت در روحم مدام تکرار میشود . . . ((معمار نبض شهر-نشر مایا))

داخل این جوهرِ خون رنگِ قرمز به دلِ تخته سیاهم بزنی بنشینی وسط راه و میان کوچه هر قدم تابلوی ایست به راهم بزنی پشت آن لحظه که در راست ترین ناحیه ام ساده برچسب دروغین به گواهم بزنی سایه ات را بکشانی به سرِ وحشت من ظالمانه به سرِ گریه و آهم بزنی روی این قله به سمتم بپری مثل پلنگ چنگ بر صورتِ زیبایی ماهم بزنی #مسعود_نامداری

را گیر انداخته بود 2025 رنگ و روغن بوی بوم

شه ای دریا نیست متریال : آب رنگ بدون قاب

جایی که زخم‌ها خاموش نمی‌شوند، بلکه به نیروی برخاستن تبدیل می‌گردند. «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» اکریلیک روی بوم | ۱۰۰ × ۸۰ سانتی‌متر محمد ابراهیمی — ساری | ۲۴ تیر ۱۴۰۵ استیتمنت اثر «صدر صبر» تلاشی است برای تصویر کردن لحظه‌ای که انسان پس از فرسایشِ درونی، به آستانه‌ی دگرگونی می‌رسد. توده‌های تیره‌ی مرکزی، یادآور سنگینی رنج و آشفتگی‌اند؛ در حالی که حرکت‌های سیال و روشن در بخش بالایی، نشانه‌ی گشایش و صعود تدریجی روح هستند. قرمزِ نهفته در پایین اثر، ردّ زخمی است که هنوز خاموش نشده، اما دیگر مانع برخاستن نیست. این تابلو بر این باور شکل گرفته است که صبر، تنها تحمل کردن نیست؛ بلکه نیرویی است که انسان را از دل تاریکی به جایگاهی تازه می‌رساند. الهام‌بخش اثر، مصرع «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» بوده است؛ روایتی از رنجی که به شکوه ختم می شود #تابلو #نقاشیخط #سبک #هنر #محمد_ابراهیمی_جویباری⁩