نتایج جست جو "عبور" در سایت 100هنر

دین دو عنصر متضاد سنگ و آب و تاثیراتی که بر هم می‌گذارند.(پته دوزی که هنری زنانه و ظریف و همراه با صبوری است برای نشان دادن نماد آب به کار رفته است) نام اثر:عبور نام هنرمند:مینا عسکری

ربیگی نیز می‌گویند. عبور آب فتح‌آباد از میان این باغ به آن صفا و طراوت می‌بخشیده‌است. زمان احداث این باغ به حدود سال‌های ۱۲۵۵ می‌رسد. مصالح ساختمان‌ها از خشت خام و تزیین آن با گچ و مقابل سر در باغ حوضی به ابعاد ۶۰ در ۵ متر با فواره‌های زیبا طراحی شده بود. علاوه بر سر در که ساختمانی دو طبقه داشته طاق نماهایی نیز در طرفین آن احداث شده بود.

د ماه را از خود عبور می دهی در تو سر گوزنی را دیدم که هنوز شاخ هایش به سمت کوهستان کج بود چشمه ای که پرندگان زیادی را شیر می داد چه طور می تواند مرگ از تو تنها گودالی را پر کند. شاعر : مرحوم #غلامرضا_بروسان #سورئال #فاین_آرت #عکاسی #حورا_حقشنو

نی بیشتر از وزن خود را در میان کوههای کوردستان و با عبور از خطرات بسیار زیادی که در کمین آنها است بخاطر به دست آوردن لقمه ای نان را حمل می کنند

انه ای فصلی و پوشیده از بلورهای نمک قرار دارد به این غار زیبا می رسیم.

دن کارمی کنندورنج می کشند..وماهستیم که نباید بی تفاوت ازکنارشان عبور کنیم

ناگوار همه زیبایی ها و آسایش هارا از میان می برد ، چرا که این دنیا محل عبور برای رسیدن به بهشت جاویدان است بااستفاده از برترین نرم افزارهای گرافیکی طی 8 ماه

کی در دست ، در حال عبور از میدان بازار است و پاسبانی موحنایی با غربالی پر از انگور فرنگی مصادره شده ، از پی او روان. سکوت بر همه جا و همه چیز حکمفرماست … میدان ، کاملاً خلوت است ، کسی در آن دیده نمیشود … درهای باز دکانها و میخانه ها ، مثل دهانهای گرسنه ، با نگاهی آکنده از غم و ملال ، به روز خدا خیره شده اند ؛ کنار این درها ، حتی یک گدا به چشم نمیخورد. ناگهان صدایی به گوش میرسد که فریاد میکشد: ــ لعنتی ، حالا دیگر گازم میگیری؟! بچه ها ولش نکنید! گذشت آن روزها ، حالا دیگر گاز گرفتن ممنوع است! بچه ها بگیریدش! آهای … بگیریدش! و همان دم ، زوزه ی سگی هم به گوش میرسد. اچوملف به آن سو می نگرد و سگی را می بیند که سراسیمه و مضطرب ، روی سه پای خود ورجه ورجه کنان از توی انبار هیزم پیچوگین تاجر بیرون می جهد و پا به فرار میگذارد. مردی هم با پیراهن چیت آهار خورده و جلیتقه ی دگمه باز ، از پی سگ میدود...

سال : ۱۴۰۰ توضیحات اثر : در تمامى شهرهاى دنيا، اماكن و خيابان هايى هستند كه موجب اعتبار آن شهر شده و ارزش باستان شناسى و تاريخى و هنرى دارند. اما فارغ از نگاه معمارى و گذر از اين ميراث ملموس و با پرداختن به موضوع " انسان و محيط" تماميت شهر، داراى ارزش مى شود. آنجا كه تمامى اتفاقات تلخ و شيرين، اولين و آخرين نگاه ها، قرار ها و ديدار ها در سال ها و فصل هاى بى شمار، تبديل به خاطراتى شده اند كه در تصرف حافظه ى كوچه ها و خيابان ها مانده اند. "ساغر مشيرى امين" هنرمندى است كه در اين مجموعه آثارش به روابط انسانى مى پردازد و با انتخاب اشعار حافظ كه با خطوطى مبهم بر روى نقشه هايى از شهرهاى ايران و جهان نوشته شده اند، تفال به كوچه هايى زده است كه راوى غم و شادى انسان ها هستند. نگاه او در آثارش، دعوتى است هميشگى به تامل و جستجوى خاطرات و يافتن تكه هاى گمشده خود و هم نوعانمان در عبور از كوچه ها و خيابان ها...

محمد ابراهیمی دی ۱۴۰۴ – ساری استیتمنت: این اثر روایت پیمانی درونی‌ست؛ وفاداری به احساس و تعهدی که از سطح عبور کرده و در جان نشسته است. مشخصات: ۶۰×۶۰ | اکریلیک روی بوم | تک‌نسخه #محمد_ابراهیمی #نقاشیخط #اکریلیک #سبک_هنری

ایت دگرگونی و تول دی دوباره است؛ جایی که ویرانی، به آگاهی ختم می‌شود. رگه‌های نقره‌ای که از دل بافت‌های متراکم بیرون آمد ه‌اند، جرقه‌های امیدند… نشانه‌هایی از عبور، تطهیر و برخاستن. این اثر برای پر کردن دیوار خلق نشده؛ برای هم‌نَفَس شدن با هویت کلکسیونر است. ⸻ “Not who you think I am, not who I once was…” Phoenix is a visual narrative of transformation, where destruction leads to clarity and rebirth. Silver veins rise from dense textures like sparks of hope emerging from collapse, فایل اثر moving toward light and awareness. This artwork is not created to fill a wall, but to resonate with a collector ’ | Acrylic on canvas 📐 120 × 80 cm 🎨 محمد ابراهیمی جویباری | Mohammad Ebrahimi Jouibari 📍 2024 | Sari 🔴 اثر یکتا – فقط یک نسخه موجود است 🔴 One of a kind – unique original artwork

این اثر، روایتی‌ست از کشاکش تاریکی و تولد نور؛ جایی که خط، از دل سکوت برمی‌خیزد و به جانِ رنگ می‌پیچد. اکریلیک روی بوم ۱۲۰×۸۰ اثر: محمد ابراهیمی جویباری در این اثر، خط نه تنها واگویه‌ای از کلمات، که تجسمی از جریان نفس است؛نَفسی که از تاریکیِ شب عبور می‌کند و در روشنای سحر تولدی دوباره می‌یابد. ی‌سازد. هر ضربه‌ی قلم‌مو و هر پیچش خط، پلک‌زدنی‌ست میان بودن و شدن؛ نوعی مراقبه‌حرکت سیال حروف در دل زمینه‌ای از آبی و صدفی، گفت‌وگویی میان عمق و رهایی می بصری که مخاطب را به مکث، تنفس و بازخوانی درون دعوت می‌کند. این تابلو در نسخه‌ای یکتا خلق شده تا تجربه‌ی منحصربه‌فرد نور و نَفَس را برای صاحب خود حفظ کند؛ جایی که شعر، خط و رنگ در سکوت بوم یکی می‌شوند.

«هو» در این اثر نه یک واژه، بلکه یک حرکت است. حرکتِ بی‌آغاز و بی‌پایانی که از مرکز بوم می‌جوشد و لایه‌به‌لایه گسترده می‌شود؛ مانند نفسی که جهان را برای اولین‌بار از عدم به حضور آورد. گره‌های سیال و منحنی‌های قدرتمند، نمادی از چرخش هستی هستند؛ چرخشی که در عرفان، از آن به عنوان رقصِ روح و بازگشت هر چیز به اصل خود یاد می‌شود. تک‌رنگ بودن اثر، عامدانه انتخاب شده تا مخاطب از رنگ عبور کند و مستقیم با جوهر حرکت و نفس روحانی «هو» مواجه شود. این تابلو دعوتی است به شنیدن صدایی که شنیده نمی‌شود؛ صدای همان «نفَس نخست» که هنوز در همه چیز می‌وزد. — اثر یکتا – خلق شده توسط محمد ابراهیمی جویباری

ی‌ناز عبدشاهزاده

کاشته اند که با عبور از چراغ سبزت گونه ها سرخ می شوند ...

ثرهستند.) متریال_ #رنگ روغن نام اثر_ عبور نام هنرمند_ سباکرمی