نتایج جست جو "امیدی" در سایت 100هنر

می,چه سلامی!؟ همه خون تشنه ی هم نه نشاطی,چه نشاطی!؟مگه راهش میده غم! #شاملو

ه در عشق اثر باز حرف عشق به میان آمده است باز نومیدی از صورت ما افشان است باز هم سیرت و صورت خفته در عشق شدیم... باز‌ هم سرگردان،باز هم حیران،باز هم گریزان... باز نمی دانیم کجا،باز نمی دانیم چرا؟ باز دل هوس یار و دیاری کرده باز این دل شده مست،باز غماری کرده باز این دل مگر از رَختِ رُخَت خسته نشد باز این دل چه شده رَختِ تو بر تن کرده؟ باز این دل چه شده هوس روی تو از سر کرده... باز این دل چه شده رَختِ تو بر تن کرده؟ مگر این دل هوس فاتحه خوانی دارد؟ که بخوان فاتحه اش چون که چنین می باشد... ز تو نجوای دگر لیک نمی آید به گوش تو بخوان فاتحه اش چون که چنین می باشد... شرف عشق تو را با مِی و باده نتوان عطش عشق تو را با ذکر و تسبیح نتوان شفق عشق تو را لیک طلوع باید کرد که به صبح دولتت باز امیدی گر هست... چو شتابان،چو گریزان چو هراسان،چو پریشان چو غریوان چه به دامن کشیده در عشق مستانم در شبستانم تو بگو باز چرا عشق....... "مانیک" #احسان_رستمیان #مانیک

. . نیما حیدرپور

منتها... و یگانه امیدی که آنهم رو به زوال است، هجوم است به خلوت، به رویا، به خیال. این اثر سه لت می‌باشد.

بوم • ابعاد: ۱۰۰×۱۰۰ سانتی‌متر • متن: «عاقلان نقطه‌ی پرگار وجودند ولی عشق داند که در این دایره سرگردانند» • هنرمند: محمد ابراهیمی جویباری • زمان اجرا: شهریور ۱۴۰۴ • مکان: ساری ⸻ این اثر، بازتابی از جدال پنهان عقل و عشق است. خطوط طلایی بر بستری تیره، استعاره‌ای از روشنایی و امیدی هستند که در میان تاریکی‌های وجود خودنمایی می‌کنند. شعر، کلید درک این اثر است: عقل، نقطه‌ای ثابت و محدود را نشان می‌دهد، در حالی که عشق، بی‌پایانی و سرگردانی دایره را آشکار می‌سازد. ترکیب نقاشیخط و اکریلیک در این تابلو، دعوتی است به تأمل؛ تا بیننده خود را در هاله‌ای از رمز، نور و سرگشتگی بازشناسد. ⸻ « عاقلان نقطه‌ی پرگار وجودند ولی عشق داند که در این دایره سرگردانند… اکریلیک روی بوم – ۱۰۰×۱۰۰ شهریور ۱۴۰۴ – ساری اثر: محمد ابراهیمی جویباری »

ازین در مرو بزن فالی بود که قرعه دولت به نام ما افتد

وی بوم دیپ)

، خالص و زیباست #گل روی چشم زن بیانگر این است که او چیزی جز عشق نمیبیند و اصطلاحا عشق کورش کرده !   شعر هایی که لابلای رنگ های سیاه چسبانده شده احساساتی هستند که از دل تاریکی ها بیرون زده  و گویی سوژه در احساساتش غرق شده و در دنیای زائیده ‌ی ذهن خود، که این هم با حالت دوار، نشان از تداوم این احساس تا مرز سوختن احساساتش پیش میرود (با توجه به سوختگی لبه کاغذ ها )  اما استفاده از رنگ سبز نشان از این دارد که او امنیت خود را در این شرایط می یابد ! که نوعی کنایه به تله ها و طرحواره های روانی‌ست استفاده از رگه های سفید و مشکی نشان از درهم بودن امید و ناامیدی ، تلخی و شیرینی و این قبیل احساسات متناقض در کنار هم است . تصویر زن با #چشم های پوشیده از گل، در اطراف دایره محاطی سبز رنگ که نمادی از چاکراه قلب است نشان از این دارد که کل دنیای وی از چاکراه #قلب وی پیروی میکند که با وجود بودن در محاصره تیرگی ها ، همچنان جوانه زده و میروید !

؛ فایل اثر امیدی که حتی در تاریک‌ترین لایه‌ها تداد نوری طلایی جریان یافته‌اند؛ گویی واژه‌ها به‌جای خوانده‌شدن، زیسته می‌شوند. این اثر، گفت‌وگویی‌ست میان انسان و روشنایی؛ میان انتظار و وعده. جایی که شاعرانه می‌گوید: «من و خورشید را هنوز امید دیداری هست» ⸻ 📝 Artwork Description (EN) Encounter hope— a hope that persists even within layers of darkness. Flowing calligraphic forms move through a golden current, as if words are not meant to be read, but experienced. This artwork becomes a dialogue between the human soul and light, between longing and promise. A poetic affirmation remains at its core: “ill hold hope for a meeting.” ⸻ 🎨 مشخصات 🖌 اکریلیک روی بوم | Acrylic on canvas 📐 120 × 80 cm 📝 Text: “من و خورشید را هنوز امید دیداری هست” 🎨 محمد ابراهیمی جویباری | Mohammad Ebrahimi

1400 - چوپان - رضا همتی

که چو بادی به هوا خواهم رفت

صید و ماندگار بودن آب وجود ندارد ؛ زیرا که رودخانه ها خشکیده اند! و دیپلماسی آب و تامین حق آبه هامون برای دولتمردان هیچ مفهومی ندارد! به راستی باید منتظر فاجعه ای دیگر باشیم؟ عکس : حسین نظری جهانتیغی #هامون #زهک #سیستان #دریاچه_هامون #اوشیدا #کیانسه #بلوچستان #هیرمند #زهک #عکس #عکاسی

ز عمری که گذشت پیش از این کاش گرفتار غمت می‌بودم #چلیپا #خوشنویسی