نتایج جست جو "ادامه" در سایت 100هنر

د پاسی بم .شوهری بر صورت زن 24 ساله خود و کودک دو سال نیمه خود اسید می پاشد .زن بعد از گذشت مدتی فوت میکند ولی کودک به زندگی ادامه می دهد .این تابلو یک سوگواری کوچک برای آنهاست.

مسیر زندگی خودم و بیشتر ادم ها رو نشون بدم و در واقعه تصاویری ک بصورت نمادین توش استفاده کردم در بیشتر زندگی ها هستش مثل خونواده و هنر و خیلی چیز های دیگر منظور از هلال ماه هلالی هستش ک‌توی کار زدم هم توالی زندگی و هم هلال ماه‌.در نظر من'زندگی ما مثل جریان توالی یک دایره هستش ک از یک نقطه آغاز میشود و نقطه ای پایان میابد اما در کار من یک دایره نیمه هستش به دلیل اینکه روی زندگی خودم مثال میزنم از لحاظ اتفاقات و حوادث و هر چیز دیگری در این تابلو دیده میشود کامل اتفاق نیوفتاده و این توالی و اتفاقات و حوادث گزدش کامل نکردن .منظور از اون تصویر سمت چپ بالا ک مردیی را نشان میدهد هم از لحاظ فنی این توی ذهنم بوده ک با خطوط بالای تابلو ک روشن هستن و بیانگر نور وروشنایی هستش در یک حرکت باشه و ادامه اون باشه و هم این فرد در زندگی‌من ب این منظوره ک کسی از بیرون گود زندگی‌من در حال نظاره هست خطوط کمرنگ در جریان اون هلال ک ب سمت بالا و نور میزه ب این منطوره ک زندگیمان منشا دارد و نور و روشنایی ب زندگیمون میتابه.

ر آبادی که آباد است به هارمونی دلنواز چشمانت با تک تک نتهای پیانو. در اتاقی از سه جهت شیشه ای تنها منم و تو و پیانو. نزدیک غروب است و آخرین تلا شهای خورشید از لبه کرکره یک طرف اتاق به درون اتاق میخزد. کفپوشی دو رنگ یکی به رنگ موهای تو قرمز خرمایی که ادامه یافته تا کمرت و هر بار که دستانت به دنبال بمترها و زیرترهاست به زیباترین حالتی روی هم میلغزند و کمی از کمرت آویزان میشوند و هر بار که فورته (قوی) مینوازی قدری بر خود میلرزند دیگری قهوه ای عسلی رنگ دورترین حلقه عنبیه چشمانت، به هنگام ظهر پای برهنه ات آنچنان بر پدال مینشیند که گویی سالها همدستِ پیانوست. قلبم با ریتم انگشتان تو میتپد. من میمیرم و همچنان ضر ب آهنگ انگشتانت در روحم مدام تکرار میشود . . . ((معمار نبض شهر-نشر مایا))

دوران غم مخور این اثر، روایت «نفس کشیدن امید» در میان گردش جهان است. خطوطی که به دور خلأ می‌رقصند، به یادمان می‌آورند حتی اگر دایره زندگی گاهی به تیرگی بنشیند، دوباره رنگ خواهد گرفت. رنگ‌های خنک و گرم در هم تنیده‌اند؛ چون روز و شب، چون امید و اندوه، و چون نفسی که بی‌صدا اما مداوم ادامه دارد. 🔸 اکریلیک روی بوم 🔸 ۱۰۰×۱۰۰ سانتیمتر 🔸 ۱۳۹۹، ساری 🔸 اثر: محمد ابراهیمی جویباری و هر بار که نگاهت در این مدار می‌چرخد، یادت می‌آید: غم مخور. ⸻ #محمدابراهیمی_جویباری #نقاشیخط #هنرمعاصر #اکریلیک #هنرمدرن #خط_مدرن #نقاشی_خط #چرخ_گردون #هنرایرانی #AbstractCalligraphy #PersianCalligraphy #ContemporaryArt #ModernArt #ArtCollector #FineArt

۱۶ مرداد ۱۴۰۴ – ساری اثر: محمد ابراهیمی جویباری — رد قلم‌های جسور، زمینه‌ای خاموش و عمقی تاریک را شکافته تا واژه‌ها چون شعله‌ای سرخ بدرخشند؛ جایی که عشق، نه در کلمات، بلکه در بافت و ضربان رنگ جاری می‌شود. ⸻ این تابلو سفری است از سکوت به صدا، از پس‌زمینه‌ای خاموش به شعله‌ای که در مرکز می‌سوزد. واژه‌ی شاعرانه «مرا هزار امید است و هر هزار تویی» در اینجا نه فقط یک متن، که یک تجربه بصری و حسی است؛ در هم‌تنیدگی بافت و رنگ، بازتابی است از حضور پررنگ «تو» در میان تمام احتمالات زندگی. رنگ زیتونی و خاکستری پس‌زمینه، روایتگر روزمرگی‌ها و فراز و نشیب‌های زیست انسانی است، و خط سرخ مرکز، همان محور امید و دلیلی برای ادامه مسیر. در این اثر، خط و رنگ در هم می‌تنند تا یادآور شوند که حتی در میان تیرگی، حضور تو روشن‌ترین اتفاق جهان است #تابلو #نقاشیخط #محمد_ابراهیمی #سبک_هنری #کالیگرافی #نگارین_آرت⁩

دم ؛ تا بشوم جویایش .. تـعقیـب بـکـردمـش بـطـور سـاده ! او رفـت و رسید دمِ درِ مـاشـینـی ؛ راننـده چـو در بـه روی او بگـشـاده بی‌وقفـه سوار گشت و براه افتادند مـن هم عقبـه هـر دو به راه افـتاده رفتنـد و رسیدند به مـکانِ مجهـول تـرمـز زده و در آن محل ایـسـتـاده بر فکـر فـرو رفتـم و شـک و تردیـد دو جـنـس مـخـالـفـی کـنار جـادّه ! کاشف بـعمـل آمد و فـهمیـد انـگار : افـتـاده بـُراده بــغــل ســمـبـاده ..! خـیاط هـوس دوخته کلاه شهوت : آن را ســر قـلّاش جَـلَـب ، بـنْـهــاده اسـباب و وسایـل و بـساط جـنسـی پـهـنـسـت و مـهـیـا شـده و آمـاده ! با کنـدن رخـت فـرا رسیـده وقتـه : آمـیـزش شـهـوانـی نـر بـا مـادّه ..! جاخوردم ازاین صحنه و شرمم‌آمد بی‌شرم و حیایی همه‌را قورت‌ داده برگشتـم و پشت سر هـم لـعن دادم بـر بی‌ پـدر و مـادر پـس افـتـاده .. قـاضی نـروم یکطـرفـه شایـد هـم : بــاشــد پــدر و مــادرشـان آزاده ...