نتایج جست جو "مهربانی" در سایت 100هنر

ترین روزگاران بهترین پشتیبان است ، تقدیم به آنان که عاشقانه سوختند تا روشنگر راهم باشند . مادرم ، و همه ی آنهایی که به من یاد دادند خوب بودن را . "یار دبستانی من"موسیقی من در مدح هیچ‌کس نیست ، موسیقی من آغاز فصل جدید عشق است ، آهنگی سرشار از شجاعت و آگاهی . بهترین جایگاه موسیقی من سبب حضور همسفرانیست که پرواز را باور دارند . آهنگ «NighTTalK» برگ سبزیست توفه ی این درویش که با لطف خدا و مهربانی شما به پخش رسید . از اینکه دوستون دارم حس غرور میکنم ، دلتان روشن به مانند خورشید جنوب . ارادتمند و کوچیک شما پویار ----------------------------------- ⚫گپ شو NighTTalK ⚫خواننده : پویار ⚫ترانه سرا : ابراهیم منصفی (رامی) ⚫آهنگساز : ویکتور خارا (زنده باد شیلی) ⚫تنظیم میکس و مستر : بهمن گلپاگون ⚫عکس : عباس احمدی (استودیو ۲۴) ⚫کاور و اکولایز : شایان صفر نژاد ⚫تشکر ویژه از ارسلان پوری زاده ، سایت رامی و تمامی عزیزانی که به من انرژی مثبت دادن در خلق این اثر هنری. #pouyar

سه شاسی شده روی mdf رونمایی در #یونسکو و #دانشگاه #خوارزمی #نوای #عشق #چنگ در # عرش #(صلح) امید است روزی نوای عشق آنچنان در عرش نواخته شود که دیگر هیچ کودکی در غم ونامهربانی بسر نبرد. #در تابلو سرزمین عشق برای کودکان ساخته شده است.

و دست برفشانی

رکه مقصود من و میل من و مقصد جانی باور شده جانم ، که تو مقصود جهانی از باور رحم وکرمت ، بنده گنهکار جهانی رحمت شده باران به بیابان تن و خشک جهانی عصیان من بنده ی ناچیز ببخش ، ای رحمت آنی ایمان من این است ، خدای بخشنده و مهربانی مرتضی دوره گرد(هیوا)

ا خواهد گرفت روزی که کمترین سرود بوسه است وهر انسان برای هر انسان برادری ست روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه ییست وقلب برای زندگی بس است روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی روزی که آهنگ هر حرف،زندگی ست تا من به خاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم روزی که هر لب ترانه ییست تا کمترین سرود،بوسه باشد روزی که تو بیایی،برای همیشه بیایی ومهربانی با زیبایی یکسان شود روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم ومن آن روز را انتظار می کشم حتی روزی که دیگر نباشم

، توسط استاد مظفربیگی در سال ۱۴۰۳ خلق و به زیور تذهیب آراسته شده. این اثر با قلم دو سانت و در اوج قدرت و زیبایی،اجرا شده است. مرنج و مرنجان، سخنی کوتاه اما عمیق از مولانا؛ دعوتی به مهربانی، شکیبایی و پرهیز از آزردن خویش و دیگران. انسان در مسیر زندگی، با رها کردن رنجش‌ها و نیالودن دل دیگران به رنج، به آرامش و تعالی نزدیک‌تر می‌شود. این کلام در پیوند با ظرافت خط نستعلیق و تذهیب نفیس، جلوه‌ای از زیبایی، آرامش و اخلاق ایرانی را به تصویر می‌کشد