نتایج جست جو "علی هی ها وند" در سایت 100هنر

ز خداوند درخواست کرد زنده شدن مردگان را بعد از متلاشی شدن به او نشان دهد و خداوند فرمان داد که چهار پرنده را قطعه قطعه کند و مخلوط نماید و بر بلندی قرار دهد و آن پرندگان را بخواند و آنها زنده شدند نوع کار : معرق منبت متریال:چوب( گردو ،شمشاد ، نارنج ، زمینه روکش آبنوس ) سال ساخت: 1386 ابعاد تقریباً: 50* 55 قیمت : ۳۴۰ میلیون تومان

، توسط استاد مظفربیگی در سال ۱۴۰۳ خلق و به زیور تذهیب آراسته شده. این اثر با قلم دو سانت و در اوج قدرت و زیبایی،اجرا شده است. مرنج و مرنجان، سخنی کوتاه اما عمیق از مولانا؛ دعوتی به مهربانی، شکیبایی و پرهیز از آزردن خویش و دیگران. انسان در مسیر زندگی، با رها کردن رنجش‌ها و نیالودن دل دیگران به رنج، به آرامش و تعالی نزدیک‌تر می‌شود. این کلام در پیوند با ظرافت خط نستعلیق و تذهیب نفیس، جلوه‌ای از زیبایی، آرامش و اخلاق ایرانی را به تصویر می‌کشد

ای بالا توسط، استاد مظفربیگی خلق و به زیور تذهیب آراسته شده. بیتی سرشار از شوق وصال و شیرینیِ دیدار؛ لحظه‌ای که دوری به پایان می‌رسد و عاشق و معشوق پس از انتظار، به حضور و آرامش یکدیگر می‌رسند. در این بیان شاعرانه، «دیدار» نماد تحقق آرزو و «بوس و کنار» جلوه‌ای از نهایت مهر، نزدیکی و وصال است. پیوند این مضمون عاشقانه با ظرافت خط نستعلیق و تذهیب نفیس، تصویری از شکوه عشق، وصال و زیبایی می‌آفریند.

ت را به دیدگانم دوز و با سکوتِ منِ خسته همصدایی کن زِ هر کلامِ نگاهم ترانه خوانی کن به بیت، بیتِ نگاهت غزلسرایی کن دلم اسیرِ هیاهوی نامرادیهاست بر این سفینه ی گمگشته ناخدایی کن گدای مهرِ توام، شرم دارم از اصرار دمی نظر به حیای چنین گدایی کن به مرغِ پرشکسته از آسِمان چه میگویی؟ به بلبلانِ رها صحبت از رهایی کن تنم کویرِ تشنه و تو قطره های بارانی ببار و بر تنِ این تشنه خودنمایی کن تنت دلیلِ هنرمندیِ خداوند است بیا به خلوتم امشب هنرنمایی کن #محمدرضا_حسینـــــعلی