نتایج جست جو "رها ربانی" در سایت 100هنر

ا خواهد گرفت روزی که کمترین سرود بوسه است وهر انسان برای هر انسان برادری ست روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه ییست وقلب برای زندگی بس است روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی روزی که آهنگ هر حرف،زندگی ست تا من به خاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم روزی که هر لب ترانه ییست تا کمترین سرود،بوسه باشد روزی که تو بیایی،برای همیشه بیایی ومهربانی با زیبایی یکسان شود روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم ومن آن روز را انتظار می کشم حتی روزی که دیگر نباشم

، توسط استاد مظفربیگی در سال ۱۴۰۳ خلق و به زیور تذهیب آراسته شده. این اثر با قلم دو سانت و در اوج قدرت و زیبایی،اجرا شده است. مرنج و مرنجان، سخنی کوتاه اما عمیق از مولانا؛ دعوتی به مهربانی، شکیبایی و پرهیز از آزردن خویش و دیگران. انسان در مسیر زندگی، با رها کردن رنجش‌ها و نیالودن دل دیگران به رنج، به آرامش و تعالی نزدیک‌تر می‌شود. این کلام در پیوند با ظرافت خط نستعلیق و تذهیب نفیس، جلوه‌ای از زیبایی، آرامش و اخلاق ایرانی را به تصویر می‌کشد

اثر ۱۳۹۹ نام اثر: رهایی نام هنرمند:محمد قربانی