نتایج جست جو "آرام ابراهیمی" در سایت 100هنر

گیری درونی انسان معاصر است؛ جایی که حرکت‌های خشن و لایه‌لایه‌ی اکریلیک، با ردّ ظریف کلمات سهراب سپهری تلاقی پیدا می‌کند. نه برای خوانده شدنِ کامل، بلکه برای حس شدن. رنگ‌های خاکی و قهوه‌ای، ریشه‌ها را یادآوری می‌کنند؛ و ضربه‌های آزاد قلم، بی‌قراریِ «دچار بودن» را. این تابلو دعوتی‌ست به پذیرفتنِ گم‌شدگی، چون آغازِ دیدن. ▪️ ابعاد: ۱۲۰ × ۸۰ ▪️ شعر: سهراب سپهری (برداشت از مصرع «دچار باید بود») ▪️ تکنیک: اکریلیک و نقاشی‌خط ▪️ هنرمند: محمد ابراهیمی جویباری ▪️ تاریخ و مکان خلق اثر: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ – ساری

فیقی از عمق شعر و ظرافت نقاشی، به تصویر می‌کشد شکوه لحظاتی که شب، زلف چلیپایی را در هم می‌شکند و صبحدم، نفس‌های مسیحایی می‌دمد.” استیتمنت: این اثر با تکنیک اکریلیک روی بوم، در ابعاد 100 در 150 سانتی‌متر، الهام‌گرفته از شعری است که تناقضات زندگی را در نور و تاریکی، آشفتگی و آرامش به تصویر می‌کشد. خطوط زنده و ضربه‌های رنگی، حرکتی پویا در دل سکون به وجود آورده‌اند و بازی نور زرد در تاریکی عمیق سبز، نوری از امید و زندگی را نمایان می‌کند. این تابلو بازتاب لحظه‌ای است که هنر به گفتگوی بی‌پایان با شعر می‌پردازد و بیانی از لطافت درون انسان است. هشتگ‌ها: #نقاشیخط #هنر_مدرن #اکریلیک #شعر_و_هنر #تابلوی_نقاشی #هنرمندان_ایرانی #الهام #شب_و_روز #احساس #هنر_معاصر #زیبایی_شناسی

جایی که زخم‌ها خاموش نمی‌شوند، بلکه به نیروی برخاستن تبدیل می‌گردند. «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» اکریلیک روی بوم | ۱۰۰ × ۸۰ سانتی‌متر محمد ابراهیمی — ساری | ۲۴ تیر ۱۴۰۵ استیتمنت اثر «صدر صبر» تلاشی است برای تصویر کردن لحظه‌ای که انسان پس از فرسایشِ درونی، به آستانه‌ی دگرگونی می‌رسد. توده‌های تیره‌ی مرکزی، یادآور سنگینی رنج و آشفتگی‌اند؛ در حالی که حرکت‌های سیال و روشن در بخش بالایی، نشانه‌ی گشایش و صعود تدریجی روح هستند. قرمزِ نهفته در پایین اثر، ردّ زخمی است که هنوز خاموش نشده، اما دیگر مانع برخاستن نیست. این تابلو بر این باور شکل گرفته است که صبر، تنها تحمل کردن نیست؛ بلکه نیرویی است که انسان را از دل تاریکی به جایگاهی تازه می‌رساند. الهام‌بخش اثر، مصرع «ز پس صبر ترا او به سر صدر نشاند» بوده است؛ روایتی از رنجی که به شکوه ختم می شود #تابلو #نقاشیخط #سبک #هنر #محمد_ابراهیمی_جویباری⁩

فایل اثر آن‌ها در هم می‌پیچند، محو می‌شوند و تنها ات؛ شعری که قرار نیست خوانده شود، بلکه باید احساس شود. «آغاز راهم چون به عشق تو رقم خورد… با من بمان تا انتها، مرا رها مکن… در این سیاهی ای خدا، مرا رها مکن… فایل اثر ای آشنا، بی‌آشنا، مرا رها مکن…» این تابلو روایت تقابل آشوب و آرامش است؛ جایی که سپیدی، راه خود را از دل تاریکی پیدا می‌کند و هر خط، زمزمه‌ای از امید و دلبستگ ی: اکریلیک روی بوم ▫️ابعاد: ۱۲۰ × ۱۰۰ سانتی‌متر ▫️اثر یکتا (Original Artwork) اگر این اثر با شما سخن گفته است، شاید بخشی از روایت آن از آنِ شما باشد. محمد ابراهیمی جویباری Negarin Art 🎼 where i do begin / Lofi Town #نقاشیخط #هنر_معاصر #اکریلیک_روی_بوم #تابلو_خاص⁩

س‌مدیا روی بوم ۱۲۰×۱۲۰ سانتیمتر ۱۳۹۸ | ساری ا ثر: محمد ابراهیمی جویباری این اثر روایت لحظه‌هایی‌ست که گفته نشدند اما ماندند، عمیق و ماندگار. 📩 جهت خرید و اطلاعات بیشتر دایرکت پیا مهای انباشته‌شده در گذر زمان؛ سکوت‌هایی که نه محو می‌شوند و نه فراموش، بلکه در لایه‌های ذهن و ماده رسوب می‌کنند. بافت‌های خشن و حرکت‌های آزاد، بیانگر فرسایش تدریجی احساسات انسانی‌اند؛ جایی که آشفتگی و آرامش هم‌زمان در یک قاب هم‌زیستی دارند. این بوم، مکثی‌ست در برابر شتاب جهان و دعوتی‌ست برای دیدن آن‌چه معمولاً نادیده می‌ماند. ⸻ Sediment of Silence Mixed Media on Canvas 120 × 120 cm 2019 | Sari, Iran This artwork explores the silent accumulation of time, memory, and emotio n. Layers, textures, and traces reflect moments left unspoken— not erased, but settled deep within the material and the mind. Through raw gestures and dense surfaces, the work reveals

لوص عشق را ثبت کنم؛ لحظه‌ای که انسان، مرز میان دل و جان را از دست می‌دهد و همۀ هستی‌اش تبدیل به یک ندا می‌شود. ترکیب‌بندی، بر پایه‌ی حرکت‌های سیال اکریلیک شکل گرفته تا عمق احساسیِ جمله را در لایه‌های رنگ منعکس کند. انتخاب بوم ۹۰×۹۰ به‌منظور ایجاد فضایی متوازن و نفس‌دار بوده؛ فضایی که بیننده بتواند در آن مکث کند و خود را در جریان احساس رها سازد. این تابلو در آذر ۱۴۰۴، ساری خلق شده است؛ شهری که باران و نورِ سرد زمستانش، بافت احساسی اثر را شکل داده‌اند. این اثر دعوتی‌ست به تأمل، به شنیدن نجوای عشقی که آرام اما پابرجاست، و به یادآوری اینکه گاهی یک جمله، تمام جهان یک انسان می‌شود. — اثر یکتا – خلق شده توسط محمد ابراهیمی جویباری

تکنیک: اکریلیک روی بوم سال اجرا: مهر ۱۴۰۴ محل خلق اثر: ساری هنرمند: محمد ابراهیمی جویباری ⸻ در این اثر، پیوند میان شور و طراوت بهاری با حضور معشوق به زبان خوشنویسی و لایه‌های رنگی ترجمه شده است. رنگ‌های سرد و آرامِ پس‌زمینه، زمینه‌ای برای تجلی واژه‌ها هستند؛ واژه‌هایی که در پیچ‌و‌تاب خطوطشان، نغمه‌ی تولد، عشق و تداوم زندگی شنیده می‌شود. «تو عید منی، من بهار توام» نه فقط جمله‌ای شاعرانه، بلکه بیانی از توازن روح و طبیعت است؛ جایی که عشق، آغاز هر شکفتن است و انسان، آینه‌ی رویش.

🎨 اکریلیک روی بوم | ۱۰۰×۱۰۰ سانتی‌متر 👤 اثر: محمد ابراهیمی جویباری 📍 ساری، تیر ۱۴۰۴ زمینه‌ای از سرخی عمیق و خاکستری‌های آرام، و خوشنویسی سیال که نفس شعر سپهری را در لایه‌های رنگ و بافت جاری کرده است. این اثر، دعوتی‌ست به آرامش و رهایی از هیاهو در زندگی امروز. 💫 اثر یکتا و تک‌نسخه، آماده ارائه به مجموعه‌داران و علاقه‌مندان به هنر معاصر ایران.

رنگ جاری شده‌اند. این اثر، تلاقی دو جهان درون و بیرون است؛ هم‌نشینی شور و سکون، نور و سایه، سرخی احساس و آبی تعقل. خطوط جاری در بوم، پژواک کلماتی هستند که هرگز گفته نشدند، اما در قلب، صدایی ماندگار دارند. در این فضای انتزاعی، کالیگرافی از مرزهای زبان فراتر رفته و به موسیقی رنگ تبدیل شده است، جایی که بیننده، روایت خود را در میان لایه‌های رنگ و حرکت کشف می‌کند. مشخصات اثر: 🎨 ابعاد: ۱۰۰ × ۱۰۰ سانتی‌متر 🎨 متریال: اکریلیک روی بوم 📍 محل خلق: ساری، فروردین ۱۴۰۴ 🖌 هنرمند: محمد ابراهیمی جویباری #تابلو #محمد_ابراهیمی_جویباری # نقاشیخط #کالیگرافی