نتایج جست جو "شعر سکوت" در سایت 100هنر

ِ من فنِّ سخن باشد ولی با بوسه ی تو #جواد_شریفی #این_جاذبه_زمین_اگر_بگذارد #من_سکوت_کردم_... #خط_اسحاق_اکابری

یکی سپید شدند…! کاظم پارسای

لم می گیرد همه جا پُر می شود از سکوت و غصّه ها می رسند از راه ... اینجا آسمانش ابریست ستاره هایش خاموش و سکوت شب باز تنهایی را به رخم می کشد ... اینجا بهار بوی پائیز می دهد شکوفه های احساس می ریزند از درخت محبّت و غنچه های عشق گویی میلی به باز شدن ندارند ... اینجا غصّه ها می تازند چشم ها می بارند و جادّه ها در انتظارند ... اینجا در سکوت و خاموشی شب چراغی روشن است دلی بی تاب است و چشمانی بی قرار که آمدنت را انتظار می کشند ... کاش بیایی ...

این اثر، روایتی‌ست از کشاکش تاریکی و تولد نور؛ جایی که خط، از دل سکوت برمی‌خیزد و به جانِ رنگ می‌پیچد. اکریلیک روی بوم ۱۲۰×۸۰ اثر: محمد ابراهیمی جویباری در این اثر، خط نه تنها واگویه‌ای از کلمات، که تجسمی از جریان نفس است؛نَفسی که از تاریکیِ شب عبور می‌کند و در روشنای سحر تولدی دوباره می‌یابد. ی‌سازد. هر ضربه‌ی قلم‌مو و هر پیچش خط، پلک‌زدنی‌ست میان بودن و شدن؛ نوعی مراقبه‌حرکت سیال حروف در دل زمینه‌ای از آبی و صدفی، گفت‌وگویی میان عمق و رهایی می بصری که مخاطب را به مکث، تنفس و بازخوانی درون دعوت می‌کند. این تابلو در نسخه‌ای یکتا خلق شده تا تجربه‌ی منحصربه‌فرد نور و نَفَس را برای صاحب خود حفظ کند؛ جایی که شعر، خط و رنگ در سکوت بوم یکی می‌شوند.