اثر یزدان ماماهانی در هنر شعر و داستان : محفل شعر و داستان

سیـمِ خاردار دورتـادورم ، کـزین پس : چه‌دوست و آشنا باشد چه دشمن ، می‌هراسم مـن از دار نــداری و طــنــاب تـنــگــدســتـی : بیـاویخـت و بپـیچیـد دور گردن ، می‌هراسـم ندارم بیمی از زشتـروی نیکوطبع و خوشخو : از آن ماهروی عقرب طین نیش‌زن می‌هراسم تـفاوت نـیسـت مـیان بی‌تـفاوت با مـترسـک ! من از آن بی‌خـیال شِـبـه مـانکـن ، می‌هراسـم هــراس از جـنـگ و درگـیـری رو در رو نـباشـد مـن از تـیغِ بـزن در رو ، ولـیکـن ؛ می‌هـراسـم خـوشـی مـرد و صـفـا دفنـست در گـور زمـانـه من از بیـل و کـلنـگِ دستِ گورکن ؛ می‌هراسم نـدارد بـیـم زبــان رُک ... امّــا ؛ مــغـرضـانــه : بگیرد خُـرده کـس ، پشت سـر مـن می‌هـراسم اسیـر بنـد تـنهایی‌ست ، تـن‌ها ؛ واهمـه نیـست از آن تنها که حصـر گردیده در تن ، می‌هراسم جواب مـوج ، سیلـی هست با بـرخورد صخـره سـوا از چک‌خـوری و از گـسـستـن می‌هـراسم قـفـس هـرقـدر تـگـنـاتـر ، قـنـاری خـوشـنـواتـر مـن از زاغ رهـا ..؛ دنـب