اثر یزدان ماماهانی در هنر شعر و داستان : محفل شعر و داستان

ازتـابِ نـورِ خـورشـیـدسـت ، انـگار !! نه انـگار از فـروغ چشم او مـهتـاب ، گرفت وام لُـپـی انـجـیـری و سـیـمـای گـردو گـونـه دارد ..! جـبـیـنـی شـهـرفـروز و پـوستـی زرّیـن و زرفـام لـبانـش بـوسـتان تـاک شـاهـانـه است و خـونـی نخورده می‌کنـد مست چون شـراب و بادهٔ جـام دو اَبـروی تـاتـو انداخـته بر پیـشانیـَش ، چون : هـلال و قـوسِ ماه نـوْ سحـرگاهـست ؛ لـبِ بـام فـرود آبــشــارِ گـنــج‌‌نـامـسـت ؛؛ گـیـسـوانـش !! بــرقـصـد بـا نـمـاهـنـگِ نـسیـمِ نـا بـه هـنـگـام .. کـمـر از هـر دو پـهلـو تـا شـکـم درهـم کـشیـده‌ ! نـمای سینـه نارگـیلی ، نـوکَـش چون مـغز بادام نِمـود هـیکلـش ؛ استیـل و فـرم هفت نشانسـت بــریـزد انـعـطاف از قــدّ و بـالای گـل انــدام ..! اگر خوشرویی سـیمیـن تـنم را بـود و می‌دیـد : دگـر بـی‌مـحتـوا مـی‌شـد ( ربـاعـیّـات خــیّـام ) #دلارام۲ #یزدان‌ماماهانی #سـرایـش۲۰_۱۱_۱۴۰۰ _🎹♥️ اُرگـ ســـــرخ ♥️🎹_