اثر سید علیرضا سیدی در هنر شعر و داستان : محفل شعر و داستان

مام آنچه که دارم ز مادرم دارم طلوعِ روز و غروب و ستاره و ماهم تمام آنچه که من از زمانه می خواهم شروع شعر و شعور تمام اشعارم به غیر خاطرِ مادر دگر نمی خواهم فرشته ای که خداوند در برم بگذاشت تمام غصه عالم ز راه من برداشت دوباره زنده شدم با اشاره مادر بدون مادرم این زندگی نفس کم داشت [خدای یاور ایمان ،خدای مادر و مهر خدای صاحب انسان ،خدای خالق شعر] نهاده خوبی خود در وجود یک مادر که عشق را برساند به نقطه ی آخر سپاس خالق رحمان که بنده نعمت داد فرشته ای که نهادند نام او مادر... #علیرضا_سیدی