نمایشگاه شام تهرانپاریس
توضیحات و استیتمنت نمایشگاه
شام ، تهرانپاریس مهمانی هایمان دیگر مناسبت ندارند و در پی هم بی منظور و افراطی با انگیزه شادی اتفاق می افتند، تشخیص اینکه مهمان و مهمانی کجاست و یا میزبان کیست و متعلق به کدام فرهنگ است و جغرافیایی که مهمانی در آن به صبح میرسد، تحقیقا دیگر کار ساده ای نیست، (تهران، پاریس ) و شاید اهمیت چندانی هم ندارد، آنچه پیشران مهمانی است فقط شادی است حتی اگر همچون ساتورنالیا (جشن کیوان) عاقبت خوشی در انتظارمان نباشد، شادی یا شاید گریز از خود و پناه بردن به لحظاتی که عمر کوتاهی دارند، و مسکنی هستند که آلام و دردهای خودکرده و یأس های فلسفی را اندکی چاره کنند. مرضیه باقری در این دوره از آثارش با نگاهی به این رفتار اجتماعی ( مهمانی ) تلاش دارد تا با خلق چنین موقعیتی کنش مهمان و اندوه بعد از مهمانی را سر میز بگذارد، تنهایی، خود خوری و انزوای بی درمان که گاه با دورهمی های متعدد، تلاش دارد احساسی خوب و ماندگار را تجویز و تزریق کند اما از جایی سربر می آورد که در تعمیق چالش هایمان انگار موثر تر است . برخوردهای کم انرژی با فام رنگی و انباشتگی و لایه لایه شدن و جرمیت آن حاکی از برخورد روان محورهنرمند، با این سوژه است. عیسی جباری ممقانی
